Gušrśnarkviša hin žrišja.
Herkia het ambott Atla, hon hafži verit frilla hans; hon sagši Atla, at hon hefži sež Žiožrec oc Gvdrvno beži saman; Atli var ža allokįtr. Ža qvad Gvdrvn:
1  5	«Hvat er žer, Atli! e, Bvdla sonr! hrygt i hvg? hvi hler žv eva? hitt mvndi ožra iorlom žiccia, at viž menn meltir oc mic seir.»
2  5	Atli qvaž: «Tregr mic žat, Gvdrvn Givca dottir! mer i ha/llo Herkia sagži, at žit Žiožrecr vndir žaki svefit oc lettliga lķni veržit.»
3  5	Gvšrvn qvaž: «Žer mvn ec allz žess eiža vinna at inom hvita helga steini, at ec viž † Žiožmar žatki attac, er voržr ne verr vinna knatti.
4  5	Nema ec halsaža heria stilli, iofvr oneisinn, eķno sinni; adrar vįro ocrar spekior, er viž hormvg tva/ hnigom at rvnom.
5  5	Her com Žiožrecr mež žria tego, lifa žeir ne einir žriggia tega manna. Hrincto mic at brošrom oc at bryniožom, hrincto mic at ollom hofvžnižiom.
6	Sentv at Saxa svnnmanna gram! hann kann helga hver vellanda.»
7	Sia/ hvndrož manna i sal gengo, ažr kven konvngs i ketil toki.
8  5	Gvšrvn qvaž: «Kemra nv Gvnnarr, calliga ec Ha/gna, secka ec sižan svasa brožr; sverži mvndi Ha/gni slics harms reka, nv verž ec sialf fyr mic synia lyta.»
9  5	Brį hon til botz biortom lófa oc hon vp vm toc iarcnasteina: «Se nv, seggir! sync em ec oržin heilagliga, hve siį hverr velli.»
10  5	Hló ža Atla hvgr i briosti, er hann heilar sa hendr Gvdrvnar: «Nv scal Herkia til hvers ganga, sv er Gvšrvno grandi uenti.»
11  5	Sa-at mažr armlict, hverr er žat sa-at, hve žar a Herkio hendr svižnožo; leiddo ža meż ķ myri fvla. Sva ža Gvdrvn sinna harma.